Prawo do informacji zgodnie z § 242 niemieckiego kodeksu cywilnego analogicznie

Wyobraźmy sobie, że naszznak towarowy został naruszonay. Wiemy, że sprytny przedsiębiorca hurtowy oznaczyl swoje produkty naszym chronionym znakiem towarowym.

Nasz problem byłby następujący:

Nie wiemy, jaki obrót osiągnął przedsiebiorca hurtowy z towarami, które zostały oznaczone przy naruszeniu prawa do znaku towarowego, jakie ilości zostały sprzedane w całości. Bez znajomości tych danych nie możemy obliczyć wysokości naszego roszczenia.

Zwyczajowe prawo do informacji!

W orzecznictwie uznaje się, że właściciel znaku towarowego ma prawo do informacji przeciwko naruszającemu. Zgodnie z § 242 BGB (niemiecki kodeks cywilny), musi on dostarczyć informacje, aby właściciel znaku towarowego mógł określić wysokosc swoje roszczenia.

Jest to zależny wniosek o udzielenie informacji. W większości przypadków roszczenie w powództwie wnoszone jest dodatkowo do roszczenia o ustalenie obowiązku zapłaty odszkodowania z tytułu naruszenia praw do znaku towarowego.

Sąd Pierwszej Instancji bada, czy dostarczanie informacji może być niewspółmiernie.

Treść roszczenia

Pozostaje tylko pytanie, jakie informacje możeme uzyskać powód w celu podjęcia decyzji, jaką metodą zastosuje do obliczenia wysokości odszkodowania, a następnie dochodzenia go.

Informacje te są zazwyczaj oparte na dokonanej sprzedaży. Jeżeli właściciel znaku towarowego powołuje się na szkodę wynikającą z wprowadzenia w błąd na rynku, należy również podać przybliżoną kalkulację zysku.

Zależne prawo do informacji, analogicznie do § 242 niemieckiego kodeksu cywilneo
Call Now Button