Postępowanie procesowe po sądowym postępowaniu upominawczym

Słuchaj tekstu

Gdy dłużnik broni się rękami i nogami przed roszczeniem!

 

Postępowanie procesowe zawsze pozostawia pewien niesmak. Kto chętnie staje przed sądem? Postępowanie sądowe może ciągnąć się bardzo długo, być wyczerpujące i często wiąże się z wysokimi kosztami. Istnieją jednak sytuacje, w których nie da się uniknąć postępowania procesowego. Gdy dłużnik nie płaci, a wszystkie inne procedury okazały się bezskuteczne i nie ma szans na polubowne załatwienie sprawy pozasądowo, wierzycielowi nie pozostaje nic innego. Ostatecznie każdy wierzyciel chce dochodzić swoich praw i nie zostać z niespełnionym świadczeniem.

 

Jak można wszcząć postępowanie procesowe?

 

Z jednej strony wierzyciel może skierować sprawę bezpośrednio na drogę procesową, rezygnując z sądowego postępowania upominawczego. Jest to uzasadnione np. wtedy, gdy jest niemal pewne i prawdopodobne, że dłużnik nie zapłaci również po doręczeniu nakazu zapłaty i wniesie sprzeciw. Pozwala to zaoszczędzić etap pośredni, a tym samym czas. Nie korzysta się jednak wówczas z zalet sądowego postępowania upominawczego, np. w przypadku upływu terminu na wniesienie sprzeciwu.

Dlatego rekomendowane może być najpierw dochodzenie roszczenia w drodze sądowego postępowania upominawczego. Jeśli dłużnik zapłaci po otrzymaniu nakazu zapłaty, sprawa jest zakończona, a kosztowne postępowanie procesowe staje się zbędne. Równie dobrze, jeśli dłużnik uchybi terminowi do wniesienia sprzeciwu i wydana zostanie decyzja o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności (tytuł wykonawczy), może to od razu prowadzić do postępowania egzekucyjnego.

Jeśli jednak dłużnik wniesie sprzeciw od sądowego nakazu zapłaty, wskazane jest dalsze postępowanie w trybie procesowym. Wnioskodawca musi wówczas wpłacić zaliczkę na dalsze koszty sądowe, a sprawa z postępowania upominawczego zostaje przekazana do sądu właściwego wskazanego w tym postępowaniu. Sąd wezwie wówczas wnioskodawcę (będącego odtąd powodem) do uzasadnienia roszczenia w pozwie. W dalszym przebiegu odbywa się zatem „zwykłe” postępowanie procesowe.

 

W jakich etapach przebiega postępowanie procesowe?

 

• Wniesienie pozwu: Z treści pozwu musi jednoznacznie wynikać dla sądu, jakie roszczenie i z jakiego powodu przysługuje powoda. W pozwie można przedstawić dowody popierające roszczenie. Należy pamiętać, że przed sądem rejonowym (Amtsgericht) nie ma obowiązku korzystania z zastępstwa procesowego przez adwokata lub radcę prawnego. Obowiązek taki istnieje przed sądem okręgowym (Landgericht).
• Uiszczenie zaliczki lub pomoc prawna z urzędu (Prozesskostenhilfe): Po wniesieniu przez dłużnika sprzeciwu od nakazu zapłaty, postępowanie procesowe zostaje automatycznie wszczęte z chwilą uiszczenia zaliczki. Najczęściej właściwy sąd wzywa wierzyciela do złożenia pozwu.
• Doręczenie pozwu pozwanemu: Sąd przekazuje pozew pozwanemu dopiero po wpłaceniu zaliczki na koszty sądowe. Z tego względu terminowe uiszczenie zaliczki jest szczególnie ważne. Prowadzi to do zawisłości sporu (Rechtshängigkeit).
• Pisemne postępowanie przygotowawcze: W pisemnym postępowaniu przygotowawczym pozwanemu wyznacza się najpierw termin na oświadczenie, czy w ogóle zamierza się bronić. Następnie pozwany może podjąć obronę oraz przedstawić fakty i dowody. Gdy pozwany odpowie na pozew, odpowiedź na pozew jest doręczana powodowi, który z kolei może zająć stanowisko w sprawie.
• Rozprawa główna: Przed rozprawą główną czasami przeprowadzane jest postępowanie pojednawcze w celu osiągnięcia ugodowego rozwiązania. Jeśli strony nie dojdą do porozumienia, odbywa się rozprawa główna. Złożone w tym celu wnioski będą z reguły odwoływać się do pozwu i odpowiedzi na pozew. Stan faktyczny i prawny zostaje przedyskutowany, a strony wysłuchane. Sąd bada wówczas, czy twierdzenia strony powodowej są spójne i czy pozwany przedstawia istotne zarzuty oraz dowody. Jeśli fakty są sporne, przeprowadzane jest postępowanie dowodowe, a rozprawa zostaje przerwana. Mogą zostać przesłuchani świadkowie, przedłożone dokumenty, sporządzone ekspertyzy lub przeprowadzone oględziny. Ważne jest, aby przeprowadzane były tylko takie dowody, które są istotne dla rozstrzygnięcia, tak aby postępowanie przebiegało sprawnie i bez marnowania zasobów.

 

Jakim wynikiem kończy się postępowanie procesowe?

 

Wyrok z uznania (Anerkenntnisurteil):

 

Jeśli spełnione są odpowiednie przesłanki, sąd wydaje wyrok z uznania. W tym celu pozwany musi uznać roszczenie powoda. Fakty twierdzone w związku z uznaniem nie wymagają już wówczas dowodu. W efekcie oznacza to, że strona uznająca przegrywa proces w całości lub w części na mocy wyroku z uznania. Strona uznająca z zasady ponosi koszty procesu. Tylko w szczególnych okolicznościach — to znaczy, gdy uznanie nastąpi natychmiast na początku procesu, a pozwany nie dał powodu do wytoczenia powództwa — koszty mogą zostać nałożone na powoda. Jeżeli jednak postępowanie sądowe było poprzedzone sądowym postępowaniem upominawczym, wydaje się mało realne, aby dłużnik teraz uznał roszczenie. Mógłby przecież uczynić to taniej, np. płacąc należność po otrzymaniu sądowego nakazu zapłaty. Jeśli dłużnik uzna roszczenie w postępowaniu procesowym, będzie jednak musiał ponieść koszty postępowania.

 

Wyrok zaoczny (Versäumnisurteil):

 

Ponadto sąd może wydać wyrok zaoczny w przypadku spełnienia wymogów ustawowych. Jeśli strona nie reaguje — na przykład nie stawi się na rozprawie, mimo że została prawidłowo wezwana — na podstawie tego uchybienia może zostać wydany wyrok zaoczny. Wyrok zaoczny zapada mimo nieobecności tej strony. Sąd dokonuje wówczas jedynie badania spójności twierdzeń (Schlüssigkeitsprüfung). Powód przedstawia więc, dlaczego przysługuje mu roszczenie wobec pozwanego, a sąd bada spójność tych twierdzeń. Bada jedynie, czy roszczenie jest zgodne z prawem w świetle twierdzeń strony obecnej. Do wydania wyroku zaocznego, oprócz uchybienia ze strony jednej z osób, wymagany jest również wniosek drugiej strony. Ponadto nie mogą istnieć przeszkody do jego wydania, a pozew musi być dopuszczalny. Od wyroku zaocznego można wnieść sprzeciw w ciągu dwóch tygodni, w przeciwnym razie wyrok zaoczny staje się prawomocny.

 

Wyrok końcowy (Endurteil):

 

Zwykły wyrok jest wydawany przez sąd po osiągnięciu gotowości do rozstrzygnięcia, zgodnie z normalnym biegiem postępowania.

 

Ugoda procesowa (Prozessvergleich):

 

Inną możliwością zakończenia postępowania procesowego jest np. ugoda lub umorzenie postępowania ze względu na wygaśnięcie sporu. W przypadku ugody rozwiązanie można znaleźć poprzez wzajemne ustępstwa, również bez przeprowadzania postępowania dowodowego. Jest to wskazane np. wtedy, gdy przeprowadzenie postępowania dowodowego (z ewentualnymi opiniami biegłych i rzeczoznawców) jest niewspółmierne do wartości przedmiotu sporu i należy tego uniknąć. Umorzenie może nastąpić np. wtedy, gdy pozwany w międzyczasie spełnił roszczenie powoda. Wówczas sąd orzeka już tylko o kosztach postępowania.

 

Wyrok

 

Jeśli wyrok stanie się prawomocny lub zostanie uznany za natychmiast wykonalny, stanowi on tytuł egzekucyjny. Na podstawie tego odpisu pisemnego wierzyciel może prowadzić egzekucję. Może na przykład zlecić komornikowi sądowemu przeprowadzenie środków przymusu.

 

Wyrok jako tytuł egzekucyjny!

 

Nasz zakres doradztwa

 

Chętnie przeprowadzimy dla Państwa postępowanie procesowe i doradzimy w zakresie kosztów, szans na wygraną oraz optymalnego sposobu postępowania, aby odzyskali Państwo swoje pieniądze. Na Państwa życzenie, w przypadku sprzeciwu od nakazu zapłaty, podejmiemy wszelkie dalsze kroki w celu wszczęcia postępowania procesowego. Przygotujemy pozew oraz sporządzimy odpowiedzi na pismach procesowych przeciwnika.

 

 

Kontakt do Kancelarii swist.legal w Niemczech

 

Jeśli zaistnieje problem prawny, w którym może pomóc adwokat, prosimy o kontakt.

 

 

 

 

 

 

 

 

Nota prawna i wyłączenie odpowiedzialności

Treści i odpowiedzialność Treści zawarte na tej stronie służą wyłącznie celom ogólnoinformacyjnym. Pomimo starannego sprawdzenia nie przejmujemy odpowiedzialności za prawidłowość, kompletność ani aktualność udostępnianych informacji. Roszczenia z tytułu odpowiedzialności wynikające z wykorzystania tych informacji są wykluczone, o ile nie doszło do udowodnionego umyślnego działania lub rażącego niedbalstwa.

Brak porady prawnej Udostępnione informacje nie stanowią porady prawnej i nie mogą zastąpić indywidualnej konsultacji z wykwalifikowanym adwokatem. Zastosowanie treści w konkretnych przypadkach odbywa się na własne ryzyko użytkownika.

W swojej konkretnej sprawie skorzystaj z porady adwokata!